Welkom op Villa BlaBla

Follow my blog with Bloglovin

Pfff… ik zal het maar direct toegeven. Ik heb amper een zin geschreven en ik zit al met een writers block. Niet dat ik geen ideeën heb – dat is niet het probleem – maar waarover moet zo’n allereerste blogpost in hemelsnaam gaan? Zal er überhaupt wel één hond – bij wijze van spreken hé – meelezen (behalve mijn eigen hond dan)? Dat soort dingen vraag ik me af… Maar Rome is ook niet op één dag gebouwd natuurlijk, en om het met een cliché te zeggen: alle begin is moeilijk. Doe ik mijn naam als Mevr.BlaBla al eer aan met mijn gezeur? Ahum, ik vrees van wel…

Weet je, anders stel ik mezelf gewoon enkele vragen waarvan ik denk dat ze jullie (in het slechtste geval dus enkel mijn eigen hond) zouden kunnen interesseren. Bij wijze van een soort eerste kennismaking, is dat ok? Daar gaan we dan!

Is dit je allereerste ervaring in de blogwereld?

Neen, ik heb hiervoor al een blog gehad. Het was een blog op een gratis blogplatform. Het was zeker geen groot blog, maar ik had toch aardig wat (trouwe) volgers. Toen ik begon met bloggen was ik echt nog een groentje (niet in leeftijd haha) en heb ik alles vanaf nul moeten leren. Ik ben trouwens nog steeds vrij onwetend hoor, zeker als het gaat over dingen als ‘zoekmachine optimalisatie’ enzo. Gelukkig heb ik een grote puberzoon hier in huis die me af en toe wil helpen (’t is te zeggen… als hij zin heeft tenminste, je kent dat wel).

Waarom ben je dan eigenlijk een nieuw blog begonnen?

Eerlijk…. omdat ik al een hele tijd in een soort blogdip zat. Ik heb het bloggen altijd ongelofelijk leuk gevonden en ik had ook het geluk dat ik nooit nare reacties kreeg. Het leek wel of ik alleen maar lieve lezers had. Ik denk trouwens dat ik met veel van mijn volgers op dat blog ook in het ‘echte’ leven heel goed zou kunnen opschieten. Je trekt met een blog namelijk vaak gelijkgestemde zielen aan, en dat maakt het zo speciaal vind ik.

Anderzijds blogde ik soms ook vrij persoonlijk en op den duur lazen er tal van bekenden mee. Vrienden, maar ook mensen die me in het dagelijks leven geen blik waardig gunden. Dit remde mij enorm af om nog persoonlijk te schrijven. Een ander aspect dat meespeelt is het feit dat mijn kinderen geen kleintjes meer zijn en dat ik hun privacy uiteraard moet respecteren. Je kan je voorstellen dat ze het niet leuk vinden als hun lerares, klasgenoten of buren ook meelezen.

Met dit nieuwe blog wil ik terug de anonimiteit wat opzoeken en we zien wel hoe het verder evolueert. Misschien maak ik ooit mijn identiteit kenbaar, maar misschien ook niet.

Hoe kom je aan de naam Villa BlaBla?

Ere wie ere toekomt: eigenlijk heeft mijn zesjarig zoontje die naam (onbedoeld) verzonnen. Ik zocht een naam waarin het woord ‘villa’ voorkwam omdat ik vooral wil bloggen over de dagelijkse beslommeringen in en om het huis. De naam die ik in gedachten had was echter al bezet (door een bouwbedrijf dan nog wel). Ik was dus luidop wat aan het brainstormen over een nieuwe naam, toen mijn jongste zoontje plots ‘blablabla’ zei omdat hij het beu was. Geniaal (kuch, kuch) dacht ik… dat wordt mijn nieuwe naam ‘Villa BlaBla’!

Het logo is overigens ontworpen door mijn oudste zoon.

Hoe ziet jouw gezin eruit?

Ik ben getrouwd en heb een zoon van 17, een dochter van 13 en een zoontje van 6 jaar. Verder hoort ons hondje Fleur natuurlijk ook bij het gezin. Je mag me gerust naast mensenmama, ook hondenmama noemen (hondenhaters opgelet: nu is het tijd om af te haken). Verder hebben we 5 kippen en 1 haan. Kippen belanden bij ons nooit in de pot – je zou er trouwens geen vlees aan hebben, want het zijn krielen –  en we zien ze heel graag.

We wonen in een huis (geen chique villa hoor, jammer) met een grote tuin en daar genieten we heel erg van.

Wat doe je voor de kost?

Ik heb heel lang gewerkt, maar na de geboorte van ons derde kindje was ik de ratrace echt beu. Ik heb dan nog een jaar gewerkt, maar uiteindelijk ben ik toch gestopt. Ik heb nog geen spijt gehad van die beslissing. Het is een hele andere manier van leven, ook financieel, maar ik voel me nu zoveel ‘rijker’.

Hiermee sluit ik het interview met mezelf af. Als jullie nog vragen hebben, laat het me gerust weten in de reacties.

 

Groeten en tot de volgende keer,

Mama BlaBla

 

It's only fair to share...Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

12 gedachten over “Welkom op Villa BlaBla”

  1. Jaaaaa, hier ben ik ook. Ik miste je op je andere blog al. Ik ga hier weer lekker met je meelezen. Leuk voorstel-interview, alhoewel de meeste informatie voor mij al bekend was 😉
    Succes met je nieuwe blog!!

  2. Tuurlijk ga ik je volgen, ben blij dat je weer blogt 🙂 De naam van je blog is leuk! Zelf ben ik ook een tweede blog begonnen. Iets anoniemer omdat weinigen (bekenden) weten dat ik dat ben.

    1. Dankjewel 🙂 Dat anoniemer zijn was voor mij ook een reden om een nieuw blog te starten. Ik wist niet dat jij ook een tweede blog was begonnen… je mag me altijd het adres doormailen als je wilt. Dan volg ik je graag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge