Schoolrijpheid: mijn kind is geen kleuter meer

schoolrijpheid

Sinds september vorig jaar gaat ons jongste zoontje naar de lagere school. Dat was een groot moment voor ons -zeg maar definitief daaag tegen de kleutertijd- maar vooral een mijlpaal voor  hemzelf natuurlijk. Ik moet eerlijk bekennen dat ik wel wat bezorgd was hierover. Onze zoon is geboren in oktober en hij is dus een half jaar (of meer) jonger dan de kinderen die geboren zijn in het eerste kwartaal van het jaar. Als je een heel vlot kind hebt -dat voor is op zijn leeftijd- mag dat helemaal geen probleem vormen natuurlijk. Bij sommige kinderen is dat leeftijdsverschil echter zeker wel merkbaar.

Dag kleutertijd

In de kleuterschool mag een kind nog heel veel spelen, knutselen, ontdekken,… kortom ontwikkelen op een ongedwongen speelse manier. In de lagere school ‘moet’ er plots veel meer. Leren lezen, schrijven en rekenen… het is heel wat als je nog maar vijf of zes bent.

Sommige kinderen zijn er op die leeftijd helemaal klaar voor. Andere kinderen kunnen beter nog een jaartje langer ‘kleuteren’ omdat ze nog niet toe zijn aan het eerste leerjaar. Hier is niets mis mee, en in bijna alle gevallen is het in het voordeel van het kind. Vaak hebben de ouders het er veel moeilijker mee dan het kind in kwestie.

Maar wat doe je als het bij jouw kind niet helemaal duidelijk is: de stap zetten naar het eerste leerjaar of toch nog een jaartje langer op de kleuterschool?

De ontwikkeling van een kind verloopt in sprongen, soms lijkt alles een beetje stil te staan… maar een maandje later kan het plots heel snel gaan. Mijn dochter bijvoorbeeld kon amper praten voor de leeftijd van twee jaar. Bij Kind & Gezin raadde men me aan om dringend eens een kinderarts te consulteren ‘want dit was toch niet helemaal normaal en kon duiden op ontwikkelingsachterstand’. Twee weken later sprak het kind in volzinnen! Tja, ik had me dus weer druk gemaakt om niets. Je zou ze nu eens moeten horen trouwens, haar mond staat soms geen twee minuten stil 🙂

Met deze anekdote wil ik vooral duidelijk maken dat elk kind ontwikkelt in zijn eigen tempo. Het zijn vooral wij en de maatschappij die kinderen in een bepaald keurslijf dwingen, waarbij ze op een bepaalde leeftijd verondersteld worden een bepaalde vaardigheid onder de knie te hebben.

Toeterterreur

In België gebruikt men de ‘Toetertesten’ (afgenomen in februari/maart) en ‘Kontrabastesten’ (afgenomen in mei/juni als het kind slecht scoorde op de Toetertest) om na te gaan of een kind rijp is om de stap naar de lagere school te zetten. Ik ben absoluut geen voorstander van deze testen. Het is een momentopname en bovendien moeten kleuters -die nog nooit een ‘test’ hebben afgelegd- plots braaf stil blijven zitten en een hele reeks oefeningen afwerken. De meeste kinderen voelen donders goed aan dat er iets ‘belangrijks’ aan de hand is en ervaren dit als zeer stresserend. Gelukkig gebruiken veel scholen deze -in mijn ogen- achterhaalde test niet meer om kleuters op schoolrijpheid te testen.

Een juf die je kind heel het jaar opvolgt en begeleidt heeft immers dat soort testen niet nodig om te kunnen oordelen over zijn ontwikkeling. En onderschat jezelf als ouder vooral niet: jijzelf voelt het beste aan wat goed is voor je kind. Daar ben ik heilig van overtuigd!

Jammer genoeg werden de Toetertesten in de school van mijn zoontje nog wel gebruikt. Hij scoorde hierop niet barslecht, maar ook niet echt goed. Ik vond dat de school zich toch vrij sterk liet leiden door deze testen, maar als ouder heb je (gelukkig) nog altijd het laatste woord. We beslisten uiteindelijk dat ons zoontje het toch ging proberen om de overstap te maken naar de lagere school. Mijn gevoel gaf aan dat hij dit zou aankunnen. Ik heb tot nu toe nog geen spijt gehad van deze beslissing. Het gaat allemaal vrij goed en ik sta er soms van te kijken wat mijn kind allemaal al kan. Ik ben een fiere mama (ook al is mijn kind niet de ‘allerslimste’ van de klas, hij kan goed mee en hij voelt zich goed).

Kijk naar het totaalplaatje

Ik wil zeker geen afbreuk doen aan de capaciteiten van onze leerkrachten, verre van zelfs. Het is bewonderenswaardig wat ze doen en -echt waar- hoedje af voor hun geduld en inzet. Ik wil hier alleen maar mee aantonen dat je nooit teveel waarde moet hechten aan het resultaat van dat soort testen (momentopname!) en vooral naar het totaalplaatje moet kijken. Observaties van de kleuterjuf en de ouders kunnen helpen om zicht te krijgen op de schoolrijpheid van het kind. De Toetertest is hierbij slechts een aanvulling en dus zeker niet de bepalende factor!

Bijkomende hulp: kinésitherapie

Tot u toe gaat alles dus vrij goed met ons zoontje op school. Wel hebben we hem op het einde van de derde kleuterklas laten testen door een kinésiste, die gespecialiseerd is in motorische problemen bij kinderen. We merkten namelijk dat hij niet graag ‘op papier’ werkte, nog geen correcte potloodgreep had en dat hij best onhandig was. Uit dit onderzoek kwam naar voren dat hij inderdaad wat extra hulp kon gebruiken op dit gebied. Hij volgt nu ruim een half jaar kinésitherapie en en het werpt zijn vruchten af!

Mogelijk scoorde hij dus ook niet zo goed op de Toetertesten omdat hij gewoon niet graag op papier werkte. Wat een kind niet goed kan maakt het onzeker en dat doet het op den duur niet graag meer. Wij zijn zo blij met de hulp die we krijgen van deze kinésiste. Ik wist vroeger zelfs niet dat deze therapie, specifiek voor kinderen, bestond.

Waarom dit artikel?

Met de Toetertesten die binnenkort weer worden afgenomen, wil ik een hart onder de riem steken bij alle ouders die twijfelen aan de schoolrijpheid van hun kind.

Laat je niet teveel leiden door die schoolrijpheids-testen alleen! Luister naar de juffen, naar jezelf en vooral naar je kind. Is hij of zij er klaar voor? Aarzel niet om hulp te zoeken als je twijfelt en er iets moeilijker gaat bij je kind.

Maar bovenal: geloof in je kind!

 

Hoe beleefden jullie de overgang van jullie kind(eren) naar de lagere school?

Ik schreef dit bericht als Belgische, maar ik vermoed dat er ook Nederlandse mensen hier meelezen. Hoe gaat dat bij jullie? Worden er in Nederland ook dergelijke testen afgenomen?

 

 

It's only fair to share...Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

6 gedachten over “Schoolrijpheid: mijn kind is geen kleuter meer”

  1. Ik vind persoonlijk dat ze in de kleuterklas al veel moeten kunnen. Kind zijn hoort er precies niet meer zo bij. Ik merk dit bij mijn zoontje van 4, zit in de 2de kleuterklas. Ze oefenden vorige week al op hun naam schrijven!! Elke woensdag hebben ze zorgwoensdag, ze werken in groepjes volgens hun eigen kunnen, maar ze leren wel al rekenen, tellen, ……
    Ze zijn van het idee ;als het in een kind zit waarom er niet uithalen.
    Onlangs op het oudercontact van onze jongste telg zei de juf zelf bij ons zoontje merken ze dat hij nog veel thuis is, kan meer/andere dingen dan kinderen uit zijn klas die in de voor-en na-opvang zijn ( dan ’s avonds nog meestal een babysit) Aan veel kinderen merken ze dat die “thuis-time” missen.

    1. Ja dat klopt… in de kleuterklas moeten ze ook al heel veel tegenwoordig. Prima als een kind daar al aan toe is natuurlijk, maar elk kind volgt zijn eigen tempo van ontwikkeling.
      Thuis-time is inderdaad heel belangrijk. Ik merk dat bij mijn eigen zoontje ook. Hij heeft echt de rust van thuis nodig na zo een drukke schooldag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge