Over een gewonnen prijs en een keukenmachine

Ik droom al jaren van een keukenmachine. Niet zomaar een keukenmachine, maar een Kitchenaid. Ik bak graag, en zo’n keukenrobot lijkt me een prima hulp hierbij. Bovendien vind ik een Kitchenaid gewoon heel erg mooi (super-mega-fantastisch-mooi). Ik zou maar wat graag willen dat er eentje stond te blinken op mijn aanrecht.

Ik heb al tientallen reviews gelezen over dit apparaat en bijna allemaal zijn ze heel erg positief. Het enige nadeel aan een Kitchenaid keukenmachine is de prijs. De prijs is hoog, erg hoog. Daarom staat er dus nog steeds geen Kitchenaid in mijn keuken (snik, snik). Ik zou natuurlijk een goedkopere variant kunnen kopen, maar dat wil ik niet. Neen. Ik ben zeker geen snob: ik winkel gerust in de Lidl of de Aldi en ik haal mijn neus ook niet op voor B- of C-merken, maar ik wil een Kitchenaid, en ik wil een echte!

Ik hoop dat jullie me begrijpen (en me geen verwend nest vinden). Ik ben helemaal niet zo materialistisch ingesteld, maar af en toe heb ik mijn zinnen gezet op iets heel moois en dan wil ik daar best lang voor sparen. Dat heb ik er voor over. Mijn moto is vaak: liever één heel mooi stuk, dan twintig prullen.

Ik zou die Kitchenaid natuurlijk direct kunnen kopen, maar er is één probleem: ik vind het moeilijk om geld uit te geven voor mezelf -zeker zoveel geld -maar hebben, wij moeders, dat niet allemaal een beetje?

Een prijs gewonnen

Om bovenstaande reden had ik de aankoop van een Kitchenaid weer op de lange baan geschoven, totdat mijn oudste zoon thuiskwam met de mededeling dat hij een prijs had gewonnen. Niet zomaar een prijs: hij had voor maar liefst 250 euro aankoopbonnen gewonnen, te besteden bij de plaatselijke middenstand. Mijn zoon had via school meegedaan aan een wedstrijd waarbij er een nieuw logo moest ontworpen worden voor een ondernemersclub. Hij had het blijkbaar heel erg goed gedaan, want zijn logo werd als beste uitverkozen. (Jammer genoeg kan ik het logo hier nog niet tonen omdat het eerst officieel moet worden voorgesteld op de website van die ondernemersclub). Ik ben natuurlijk ongelofelijk fier op mijn zoon – hij heeft trouwens ook het logo van Villa BlaBla ontworpen.

Uiteraard was mijn zoon super blij met zijn prijs, maar hij wist niet direct wat hij kon kopen met die bonnen. Zo veel winkels zijn hier niet in de buurt waar een zeventienjarige iets leuks kan uitzoeken, en hij had net daarvoor zelf al een nieuwe smartphone van zijn gespaarde zakgeld gekocht. Het is een luxe probleem natuurlijk 😉

Toen bedacht ik opeens een oplossing. Ik zou die bon overkopen van mijn zoon (dan kan hij met het geld doen wat hij wil) en dan zou ik -eindelijk- die felbegeerde Kitchenaid in een plaatselijke elektrozaak gaan kopen.

Ik zou nog wel een aanzienlijk bedrag moeten bijleggen natuurlijk, maar ik had nog een potje met allemaal centjes die ik verdiend had door de te kleine kleren van de kinderen te verkopen. Dat geld wou ik wel gebruiken om die Kitchenaid te bekostigen (dan zou ik me ook minder schuldig voelen over zo een grote aankoop).

Wat een teleurstelling

In het weekend gingen we dus naar die electrozaak en daar stond die mooie blinkende machine naar me te lonken. Ik vroeg aan de verkoper de prijs, maar toen schrok ik me een hoedje. Ik had daarvoor de prijzen van een Kitchenaid op verschillende websites vergeleken en de laagste prijs die ik had gevonden was maar liefst 170 (!) euro lager. Maar ook de andere prijzen online waren minstens 150 euro lager dan in die winkel. (Gisteren schreef ik nog een stukje over online winkelen en waarom ik dat vaak verkies boven ‘echte’ winkels. Je kan het hier nalezen.)

Ik zei eerlijk tegen de verkoper dat ik schrok van die prijs omdat online de prijzen minstens 150 euro lager waren. Hij was duidelijk gepikeerd toen ik dat zei en murmelde iets van: “Maar dat is waarschijnlijk op buitenlandse (hij bedoelde Nederlandse) websites dan en dan heb je misschien geen garantie.” Hij zei ook nog: “Dan zijn dat vast tweedehands producten”. Ik vond zijn argumenten onzin en nergens op slaan.

Ik wil best (een kleine) meerprijs betalen als ik iets koop in een fysieke winkel, maar 170 euro is me toch écht te gortig. Ik verliet de winkel dus met lege handen. De bon van 250 euro hangt bij ons op het prikbord, ik ga er in ieder geval geen Kitchenaid mee kopen. Als ik een Kitchenaid koop zal het toch online zijn. Ik wil best de plaatselijke middenstand steunen door er iets te kopen, maar dan moeten ze wel een beetje serieus blijven, vind ik…

Nadeel is dat ik nu natuurlijk weer opnieuw aan het twijfelen ben: zal ik een Kitchenaid kopen, of toch maar niet? Het blijft heel erg duur natuurlijk, zelfs al is hij 170 euro goedkoper…

 

  • bron foto: Pixabay

 

 

It's only fair to share...Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

8 gedachten over “Over een gewonnen prijs en een keukenmachine”

  1. Ik had dezelfde wens en twijfel. Ik vind hem gewoon echt te duur. Daarvoor bak ik te weinig vind ik.
    Mijn compromis was een kenwood. Veel goedkoper. Maar ook oerdegelijke kwaliteit en mooi design.
    Wat je evt kunt doen is voor jezelf een maximaal prijs afspreken en bij diverse webshops het ding op je verlanglijstje zetten. Zo word je bij bol.com bijvoorbeeld geïnformeerd als dingen uit je verlanglijst in de aanbieding zijn.
    Min of meer onlangs geplaatst…De glazenwasserMy Profile

  2. Mijn man (hij is degene die zowat altijd online aankopen doet, omdat hij te vaak te weinig tijd heeft om ‘gewoon’ te winkelen, en omdat hij het een sport vindt om iets ergens goedkoper uit te halen, maar dit terzijde) gaat dan naar een winkel, zegt wat hij online heeft gezien voor welke prijs en vraagt vervolgens wat ze er in de winkel aan kunnen doen. ‘Niet geschoten altijd mis’
    (Fonq, bol en coolblue vind ik zelf prettig om te bekijken)
    Inge onlangs geplaatst…over (glutenvrij) bier in/uit OostenrijkMy Profile

  3. Natuurlijk is een Kitchenaid duur. Maar je hebt er wel ongelooflijk lang plezier van. Ik heb er al 8 jaar een die nog steeds mooi staat te blinken, ondanks intensief gebruik. Zo fijn, een apparaat dat eiwit staat te kloppen ( net nog) terwijl je zelf met andere onderdelen van een recept bezig bent. En hij “wandelt” ook niet weg bij zwaardere klussen zoals deeg kneden. Tegen de zomer is hij trouwens vaak in de aanbieding is mij opgevallen.

    Misschien kan je hem als verjaardagscadeau vragen? Van iedereen een bijdrage…?

    Groetjes Jacqueline

    1. Wat fijn te horen dat je zo tevreden bent over je Kitchenaid.
      Bedankt voor de tips 🙂 Goed idee om het voor mijn verjaardag te vragen, want ik verjaar in maart, dat is niet lang meer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge