De voor- en nadelen van een groot leeftijdsverschil tussen je kinderen

leeftijdsverschil kinderen

Tussen mijn kinderen (zoon bijna 18, dochter bijna 14, en zoon 6 jaar) is er een redelijk groot leeftijdsverschil. De twee oudsten schelen (bijna exact) vier jaar met elkaar. Dit verschil vind ik persoonlijk niet zo heel groot. Ik weet dat dit door sommige mensen anders wordt ervaren, maar zoiets is natuurlijk erg persoonlijk. Het verschil tussen mijn middelste en mijn jongste kind is 7,5 jaar. Dit vind ik wel een aanzienlijk leeftijdsverschil. Zeker als je bedenkt dat de oudste en de jongste zoon maar liefst 11,5 jaar met elkaar schelen!

Waarom is er zoveel leeftijdverschil tussen mijn kinderen?

Tja, dat is een vraag die ik wel meer te horen krijg. Ik zal er eerlijk op proberen te antwoorden, maar eerst wil ik nog kwijt dat ik maar al te goed besef dat het niet altijd vanzelfsprekend is om kinderen te krijgen, laat staan dat je iets kan beslissen over leeftijdsverschil… Ik hoop dan ook niemand te kwetsen met dit artikel, want dat is absoluut niet mijn bedoeling.

Tussen de twee oudste kinderen is er vier jaar verschil. Ik werd na de geboorte van mijn eerste kind zo overweldigd door het moederschap (in positieve zin) dat er in mijn beleving niet direct ruimte was voor een tweede kind. Bovendien waren we in die periode aan het bouwen, en werkte ik fulltime om de (dubbele) kosten van het huren en de lening voor de bouw te bekostigen. Het was een zware periode en ik zag niet in hoe ik dat zou moeten combineren met een zwangerschap. Toen de bouw bijna voltooid was kreeg ik te maken met medische problemen, en mocht ik een periode sowieso niet zwanger worden. Na mijn herstel kwam er tot mijn grote vreugde snel (want dat had ik echt niet verwacht) een tweede zwangerschap en beviel ik van een prachtige dochter.

Ik had aanvankelijk het gevoel dat ons gezin compleet was met onze twee kinderen, maar toen mijn dochter ongeveer één jaar was begon het toch te kriebelen voor een derde kind. Ik sprak erover met mijn man, maar hij vond het te vroeg. We konden beter nog even wachten en ik was het hier mee eens… Op een gegeven moment werd er niet meer over gesproken en was het ook een beetje uit mijn gedachten. Het was goed zoals het was. Tot ik een jaar of 36 werd en begon te beseffen dat ik niet meer de luxe had om nog lang te wachten…

Enerzijds wou ik nog wel een kind, anderzijds was er ook twijfel. Zou het wel goed gaan op medisch vlak? Ik was tenslotte niet piepjong meer en had bij mijn tweede zwangerschap een ernstige vorm van bekkeninstabiliteit. Zou het financieel wel haalbaar zijn? Kinderen blijven niet klein en gaan op een gegeven moment misschien studeren. Dat brengt hoge kosten met zich mee die een gezin moet kunnen dragen. Ik bleef maar twijfelen en kon geen knopen doorhakken, tot we er op een gegeven moment toch voor gingen. Op mijn 38ste beviel ik van een prachtig zoontje 🙂

Veel mensen vragen me of er veel voordelen (of nadelen) zijn aan zo’n aanzienlijk leeftijdsverschil tussen de kinderen. Ik zette het hier even op een rijtje, want geen elk verhaal is enkel zwart of wit.

leeftijdsverschil kinderen

De nadelen van een groot leeftijdsverschil:
  • Het is moeilijk om activiteiten te vinden die voor alle kinderen leuk zijn omdat ze nu eenmaal in een andere ontwikkelingsfase zitten.
  • Ook een vakantie plannen waar iedereen zich in kan vinden is best een uitdaging. Dit jaar wil de oudste zoon niet (meer) mee op vakantie. Dat is erg jammer natuurlijk, maar ook normaal op zijn leeftijd… Ik vind het best eng om op vakantie te gaan terwijl er één kind alleen thuis blijft (ook al is hij dan al 18).
  • Echt spelen met elkaar hebben de kinderen nooit gedaan. De oudsten zijn wel eens bezig met de jongste, maar dit houden ze nooit erg lang vol. Ze hebben nu eenmaal andere interesses op hun leeftijd. Vaak vinden ze zo’n kleine broer die voor veel lawaai en drukte zorgt in huis maar irritant en willen ze gewoon gerust gelaten worden. Het gevolg is dat ik heel veel moet spelen met de jongste, maar dat is niet zo erg natuurlijk.
  • Kleren doorgeven kan ik wel vergeten. De twee oudsten zijn van een ander geslacht en het verschil tussen de oudste en de jongste zoon is gewoon te groot. Ik heb geen zin om alle kleren 10 jaar te bewaren en bovendien zou de jongste er dan wel heel erg gedateerd bijlopen.
  • Wanneer er veel leeftijdsverschil is tussen je kinderen zit je lang in de fase van: luiers, sleuren met verzorgingstassen, buggy’s, gebroken nachten… Die periode is hier nu wel voorbij uiteraard… Gelukkig maar! Dit durf ik gerust te zeggen, het heeft lang genoeg geduurd 😉
  • Terwijl de meeste van mijn vriendinnen hun ‘vrijheid’ terughebben heb ik zelf nog een klein kind om voor te zorgen en kan ik natuurlijk niet gaan en staan waar ik wil.
  • Lekker shoppen met de oudste dochter (zoals mijn vriendinnen dat doen) doe ik maar heel zelden want dan moet ik een zesjarige meenemen en -geloof me- die ziet dat niet zitten (en ik ook niet)  😉
  • Soms voel ik echt wel mijn leeftijd als ik achter de jongste moet hollen bij het tikkertje spelen. Ook merk ik bij mezelf dat ik veel minder tegen lawaai en drukte kan dan toen ik jonger was.
  • Wat betreft baby uitzet hebben we zo goed als alles opnieuw moeten kopen omdat ik niets bewaard had… dat was wel even een financiële aderlating.
  • Veel mensen gaan er vanuit dat we een nieuw samengesteld gezin zijn omdat we nog een ‘nakomertje’ hebben, terwijl dit niet het geval is.
  • De twee oudsten gedragen zich wel eens als een (strenge) vader of moeder tegenover hun broertje en die pikt dat natuurlijk niet!
  • Mijn twee oudste kinderen zeggen allebei dat ze zelf nooit kinderen willen omdat ze later niet zo’n ‘druktemakertje’ in huis willen 😉
De voordelen van een groot leeftijdsverschil:
  • Ik mocht alles nog eens opnieuw beleven: een naam kiezen, geboortekaartjes uitzoeken, de babytijd, het eerste lachtje, al die schattige spulletjes kunnen kopen,… Dit vond ik persoonlijk heel erg leuk. Veel vriendinnen waren al lang voorbij deze fase, terwijl ik het allemaal nog een keer mocht meemaken 🙂
  • De twee oudste kinderen hebben de zwangerschap en de geboorte van hun broertje heel bewust kunnen beleven. Ze leefden heel erg mee en dat vond ik mooi. We konden ze ook echt betrekken bij de keuze van de naam en de aankoop van de spulletjes.
  • Door het leeftijdsverschil tussen de kinderen zaten de oudsten al op school en had ik overdag heel de dag om met de kleinste bezig te zijn.
  • We hebben er voor gekozen om de twee oudsten Peter en Meter te laten zijn van hun broertje. Dit vonden ze zelf geweldig. Ik vind het een geruststellende gedachte dat -mocht ons iets overkomen- er nog een grote broer en zus zijn om te waken over hun broertje.
  • Als ik even naar de winkel moet heb ik steeds een babysit bij de hand. Grote broer let sinds hij 16 is af en toe een uurtje op zijn broertje en dan kan ik op mijn gemak boodschapjes doen. Ik maak hier bewust niet teveel ‘gebruik’ van want het moet wel leuk blijven voor hun beiden.
  • Er is heel weinig jaloezie tussen de twee oudste kinderen en hun kleine broer. Ze zien hem niet als een ‘concurrent’, maar zullen hem eerder bemoederen.
  • Het moederschap, als je niet meer zo piepjong bent, is soms best zwaar, maar anderzijds houdt het je in zekere zin ook wel jong. Ik heb nog een kind in het eerste leerjaar, terwijl de meeste van mijn vriendinnen kinderen in het middelbaar of in het hoger onderwijs hebben.
  • De kinderen zullen niet tegelijk verder gaan studeren, dus dat zorgt voor een spreiding van de kosten. Dit is ook zo bij de andere grote uitgaven als een beugel, het behalen van het rijbewijs,…
  • De oudste kan vaak hulp bieden als er problemen zijn met de computer, een werk voor school,…
  • Ik heb gewoon veel meer tijd voor de jongste omdat de ‘groten’ al goed hun plan kunnen trekken. ’s Morgens kunnen ze ook als eens helpen met het klaarmaken van hun broertje voor school.
  • De twee oudsten ergeren zich soms wel aan de kleinste, maar meestal verafgoden ze hem en zijn ze echt dol op hun broertje 🙂

 

Zoals jullie zien zijn er bijna evenveel voor- als nadelen aan een groot leeftijdsverschil tussen je kinderen. Het is een keuze (als je die hebt natuurlijk) die ieder voor zichzelf moet maken en er is hierin geen ‘goed’ of ‘slecht’.

 

Hoeveel leeftijdsverschil is er tussen jullie kinderen en hoe ervaren jullie dit?

 

 

It's only fair to share...Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

11 gedachten over “De voor- en nadelen van een groot leeftijdsverschil tussen je kinderen”

  1. Tussen mijn twee oudste zit 3jaar en 3 maanden verschil. Ze hebben continu ruzie. Zijn elkaars concurrenten. Mijn dochter scheelt op 2 dagen na 10 jaar met haar oudste broer. Eerlijk gezegd vind ik dat perfect. Hij helpt me met alles en geniet met volle teugen van zijn kleine zusje. Ze zijn ook onafscheidelijk. Mijn jongste zoon heeft het af en toe wel moeilijk met zijn nieuwe positie. Niet meer de baby boy.
    Doordat de twee jongens al qat ouder zijn en zelfstandig zijn in heel veel dingen geeft mij alle rust om meer te kunnen genieten van mijn dochter. Met de jongens werd ik meer geleeft. Ik ben nu een stuk relaxter dan toen.

    1. Mijn twee oudsten maakten ook heel veel ruzie toen ze kleiner waren. Nu laten ze mekaar meer met rust. Ze hielpen ook veel meer met de kleinste toen ze jonger waren, sinds ze in de pubertijd zijn is dat hard geminderd…
      Verder ben ik, net zoals jij, ook veel relaxter nu dan vroeger.

  2. Wat leuk om hier te lezen! IK ga je volgen!

    Onze kinderen zijn 14, 11 en 7 (de eerste 2.5 jaar, de tweede 3.5 jaar) waarbij ik oudste zoon en dochter als “niet heel veel verschil in leeftijd” zie en de jongste als een heuse nakomer. Zo gaan ze ook met elkaar om.

    Zelf ben ik nakomertje: ik scheel 16,15,14 en 8 jaar met mijn brussen… Ook partner komt uit zo’n familie van allerlei leeftijden. Inmiddels met nichtjes en neefjes, waarbij jongste schoonzus even oud is als oudste kleinkind. Het heeft voor- en nadelen, maar ik denk wel dat kinderen ánders tegen kinderen en gezinsleven gaan aankijken, in positieve zin en wat flexibeler.

  3. Tussen mijn vijf kinderen zit meestal twee jaar.

    Het grote voordeel van een nakomertje lijkt mij dat je weer wat bent bijgekomen en die laatste zwangerschap en babytijd bewuster beleeft.

  4. hier maar 13 maanden!!! en nee ook geen bewuste keus geweest maar werd gewoon zwanger door de pil heen. mijn broer en ik schelen maar liefst 16 jaar!!
    dus eigenlijk kan ik niet echt mee kletsen over de voor en nadelen alleen dat ik het wel fijn vind dat de meiden nu samen veel doen omdat ze niet zoveel schelen natuurlijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge