Adventskalender: zoek de vout!

adventskalender

Binnenkort is het weer Kerstmis en in ons gezin hoort daar een adventskalender bij. Meestal koop ik in de Lidl zo’n kartonnen exemplaar, dat gevuld is met chocolaatjes. Omdat ik drie kinderen heb koop ik zelfs drie stuks. De twee oudsten zijn dan al wel 14 en 18, op dat gebied blijven het echt kinderen ;-). Voor de prijs hoef ik het niet te laten, want ze kosten maar een euro ofzo (het kan ook twee euro zijn, ik kan het zo uit mijn hoofd niet meer zeggen).

Een herbruikbare adventskalender?

Dit jaar wou ik het anders aanpakken. Eigenlijk is het toch wel zonde om elk jaar een nieuwe adventskalender te kopen, en die dan na gebruik weg te gooien. Aan de buitenkant is zo’n kalender gemaakt van karton en aan de binnenkant zit er plastiek in. Ik scheid zowel karton als plastiek, zodat het gerecycleerd kan worden, maar toch moest dit beter kunnen, vond ik.

In de Action zag ik een leuke adventskalender die gemaakt is van hout. Hij bevat allemaal laatjes die je dan zelf kan vullen. Ik dacht bij mezelf: ‘Hé, dat is handig! Deze adventskalender kan ik elk jaar opnieuw gebruiken en misschien zijn de laatjes wel groot genoeg om drie chocolaatjes in te proppen. Dan hoef ik ook geen drie kalenders te kopen.’ Bovendien kan er aan de achterkant ook nog een batterijtje in en geeft hij dus licht. Erg leuk!

Ik nam de adventskalender mee, want duur was hij zeker niet. Ik denk zo rond de tien euro, maar sla me niet dood als ik er naast zit.

En dan maar vullen

Eenmaal thuisgekomen kwam ik al snel tot de conclusie dat ik in de laatjes van de adventskalender nooit drie stuks snoep gepropt zou krijgen. Ik was al blij dat ik er één piepklein chocolaatje in kreeg. Oh, wat was ik een dombo. Het deed me denken aan mijn kinderen toen ze nog klein waren en  niet goed konden inschatten hoe groot iets was. Mijn dochter reed (niet echt rijden natuurlijk ;-)) toen ze een jaar of twee was altijd op een fietsje dat eigenlijk voor haar barbiepoppen bestemd was. Ze vond dat best kunnen, tot het fietsje het begaf natuurlijk. Maar ik ben al veel ouder dan twee, wat een domme inschattingsfout.

Maar goed, ik propte één chocolaatje in elk laatje, en de twee oudsten zouden het dit jaar maar zonder hun adventskalender moeten doen. Ze vreten die kalenders trouwens toch steevast de eerste week al leeg, de snoodaards.

Zoek de vout!

Toen mijn zoontje van zeven thuiskwam na school was hij heel enthousiast als hij de kalender zag. Al snel snel zei hij echter: ‘Hé, hier klopt iets niet!’.

Wat klopt er niet? Zien jullie het? Kijk maar eens goed! Ik had het zelfs niet opgemerkt toen ik de kalender vulde. Kan je nagaan hoe verstrooid ik soms ben.

adventskalender

Hebben jullie opgemerkt dat nummer 21 ontbreekt? Wel zijn er twee nummers 20.

Was diegene die deze adventskalender vulde dronken, of was het een vorm van burgerlijke ongehoorzaamheid uit protest tegen zijn te laag loon en slechte arbeidsomstandigheden? Ik zag het al helemaal voor mij in mijn gedachten. Als ik iets koop in de Action denk ik soms wel eens: hoe kunnen ze al die spullen verkopen voor zo’n belachelijk lage prijzen? Dat moet toch ten koste gaan van het milieu en van de arbeidsomstandigheden…

Ik ben op dat gebied zeker niet heiliger dan de paus en ik koop gewoon in de Action, maar die gedachten overvallen me wel eens als ik daar rondloop… Hebben jullie dat ook? Het is allemaal zo vaag vind ik.  Als ik nu 100% zeker zou weten dat het foute boel is, zou ik die winkel wel links laten liggen, maar dat weet ik dus niet. Trouwens, als je duurdere merken koopt ben je vaak ook verre van zeker over de herkomst van hun producten.

We houden hem gewoon

In ieder geval mag onze adventskalender ‘met een hoek af’ blijven. Het maakt niet uit dat hij niet perfect is, dat zijn wij ook niet. En bovendien kunnen we nu 20 december twee keer beleven. Wie kan dat nog zeggen?

 

Hebben jullie ook een adventskalender en wat voor een?

 

 

It's only fair to share...Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

8 gedachten over “Adventskalender: zoek de vout!”

    1. Dat hoeft niet persé. Dat is het vervelende er van, de dure merken kunnen geproduceerd worden onder slechtere omstandigheden. En nog vervelender wordt het als je de keurmerken die er ook zijn niet helemaal kunt vertrouwen.
      Waar je wel op kunt letten is dat bij producten waar weinig handwerk aan zit, zoals bv schoonmaakmiddelen of vuilniszakken of verf de omstandigheden vaak niet verschillen tussen goedkoop en duur. Bij veel handwerk moet je je eigenlijk altijd afvragen ongeacht de prijs of je de arbeidsomstandigheden vertrouwt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge