Is afvallen boven de 40 nu echt zo moeilijk?

gezonde voeding

Afvallen, gewicht verliezen, glutenvrij eten, koolhydraatarm eten, vegetarisch of veganistisch eten, proteïneshakes, weightwatchers, diëten of juist ‘nooit meer diëten’, … het zijn termen die ons constant om de oren vliegen in de media. Maar ook onze vriendinnen, kennissen, collega’s,… hebben er de mond van vol. Het lijkt wel alsof iedereen constant met  gewicht en eten bezig is, maar niemand echt weet welke voeding nu de  juiste is. Je zou voor minder de bomen door het bos niet meer zien.

Gewicht verliezen boven de 40

Nu moet ik zeggen dat het me de laatste jaren echt niet zoveel meer boeit welke maat ik heb. Dit is ooit wel anders geweest. Voordat ik zwanger was van mijn derde kind droeg ik maat 36/38 en woog ik ruim 8 kilo minder dan nu. Ik at toen erg gezond en snoepte vrijwel nooit. Ik moest eerlijk gezegd  niet heel veel moeite doen deze levensstijl vol te houden. Het leek wel alsof mijn lichaam zich het prettigste voelde bij dit gewicht.

Tijdens de zwangerschap en ook nadien slopen de minder gezonde voedingsgewoontes er langzaam maar zeker in, en raakte ik de overtollige kilo’s nooit meer kwijt. Waar ik vroeger een weekje wat op mijn voeding moest letten om een kilo af te vallen, lukte dat nu voor geen meter meer. Ik at nog steeds niet mega ongezond, maar de koekjes en chocoladerepen lieten me toch ook niet onberoerd. Ik was mijn motivatie blijkbaar kwijt om altijd maar ‘verstandige’ keuzes te maken. Een gezin met drie kinderen is ook best druk en ik had wel wat anders aan mijn hoofd dan constant op mijn voeding te letten. Die extra kilo’s stoorden me gewoon ook niet meer zo erg en eerlijk gezegd vond ik dat een goede zaak: ik hoefde niet meer persé zo slank te zijn. Ouder worden doe je toch (als je geluk hebt tenminste) en daar horen nu eenmaal vaak wat extra vetrolletjes bij. Ik vond het bevrijdend om mijn fixatie op gezonde voeding en gewicht wat los te kunnen laten.

Pubers en eten

Mijn twee oudste kinderen werden op een gegeven moment  pubers en die eten helaas niet zomaar alles wat je ze voorschotelt. Waren ze vroeger nog blij met een gezond wokmenu, wilden ze nu echt wel calorierijkere voeding op hun bord zien verschijnen. Pubers eten veel en vaak. Ik sta er nog steeds af en toe van te kijken wat ze kunnen binnenspelen zonder een gram aan te komen. Omdat ik een beetje lui ben had ik geen zin om steeds apart voor mezelf te koken.  Ik at dus bijgevolg ook teveel calorierijk eten en bovendien waren mijn porties te groot.

Het wrede is dat je als moeder van een puber meestal op die leeftijd zelf een beetje in de peri-menopauze (de periode voor de eigenlijke overgang) begint te komen, en zoals we weten gaat je caloriebehoefte dan naar omlaag. Je mag dus kort gezegd minder eten om je gewicht te behouden.

Het toverwoord om dit ‘probleempje’ te omzeilen is voldoende lichaamsbeweging , maar daar wringt het schoentje een beetje bij mij.

Ik beken: ik haat sport!

Je hebt van die mensen die heel ongelukkig worden als ze niet kunnen sporten. Oh, wat benijd ik ze. Ik heb dat nooit begrepen. Ik heb wel eens een abonnement op de sportschool gehad, maar ik moest mezelf er steeds naartoe slepen. Na een paar maanden hield ik het voor bekeken en zat ik met een abonnement van een jaar aan mijn been dat ik hoe dan ook moest verder betalen…

Voor mijn geen fitness toestanden dus. Wat ik wel fijn vind is wandelen in de natuur, alleen jammer genoeg komt het er veel te weinig van. Ik heb nochtans een hond, maar die is ook liever lui dan moe, haha. Baasjes lijken op hun honden, nietwaar.

Ik troost me met de gedachte dat het huishouden doen ook lichamelijke inspanning vergt, en daar ben ik elke dag een paar uur mee bezig. Dat telt ook mee als lichaamsbeweging vind ik!

Gezond eten is nu eenmaal goed

Ik hoef dus niet meer superslank te zijn van mezelf (oef!), maar gezond(er) eten kan zeker geen kwaad! Je hebt mensen die zweren bij koolhydraatarm eten of bij het drinken van shakes. Ikzelf zoek geen heil in deze methodes. Ik heb er gewoon het karakter niet voor. Toch wil ik mensen die kiezen voor zo’n levensstijl zeker niet afkraken. Ik ken verschillende mensen die zich er heel goed bij voelen en soms ben je om medische redenen genoodzaakt om een bepaald voedingspatroon aan te houden.

Ik houd het bij: veel groenten, fruit, volkoren graanprodukten, geen vlees (wel af en toe vis), zuivel, noten, veel water en af een toe een lekker stukje chocolade. En voor de rest laat ik alle voedingshypes volledig aan me voorbij gaan.

Volgen jullie één of ander dieet en wat zijn jullie ervaringen hiermee?

 

 

 

It's only fair to share...Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

10 gedachten over “Is afvallen boven de 40 nu echt zo moeilijk?”

  1. Nee, ik dieet niet. Maar ik zou wel moeten. Toch lukt me dat niet echt…
    Ik had vroeger ook maatje 36/38 en kon eten wat ik wilde – en deed dat dan ook – maar ik kwam niet bij.
    Op mijn 33ste stopte ik met roken. Ik was een zware kettingrookster en slaagde tot mijn grote verbazing al na 1 poging. Ik heb sindsdien – ben nu 50 – niet meer gerookt.
    Ik nam mezelf voor om niet meer te gaan eten en zo mijn gewicht goed te houden maar dat maakte niks uit: ik kwam toch aan: veel en snel. Met hand op mijn hart : ik at echt niet meer of anders, maar roken doet iets met je stofwisseling blijkbaar…

    En toen werd ik depressief en moest ik antidepressiva nemen. Ik neem ze na een korte onderbreking nog altijd en ben zeer blij dat die pillen bestaan want ik heb er een nieuw leven door gekregen. Maar ik zal ze wellicht altijd moeten blijven nemen. En dat heeft ook invloed op mijn gewicht….

    Ik heb een tijdje succesvol alle avondlijke knabbels laten vallen en snoepte ook niet meer en op een jaar tijd zorgde dat toch voor een kilo of 8 minder.
    Maar ineens lukte me dat niet meer, en dat viel samen met de moment dat ik een mirenaspiraal liet plaatsen. Een heel handig ding want ik word daardoor niet meer ongesteld en dat vind ik eerlijk waar een verademing. Volgens de huisarts is er geen verband tussen dat spiraal en de drang om te snoepen na mijn avondeten, maar naar mij gevoel is die er wel.

    Ik koop weinig tot geen snoep, koekjes en chips. Als je bij mij komt binnenvallen krijg je geen schalen met lekkernijen voorgeschoteld want die heb ik niet in huis. Ik kan er namelijk niet afblijven als ik iets in huis heb.

    Hoeveel ik weeg weet ik niet meer want ik heb al lang mijn weegschaal buiten gezwierd. Ik heb die niet nodig om te weten dat ik te veel weeg. En dat getal elke keer zien maakte me alleen maar ongelukkiger, niet magerder. Maar 36/38 is wat broeken betreft een 46/48 tegenwoordig, bovenkledij wat minder: het plakt bij mij direct aan mijn buik en vooral mijn bovenbenen.
    Ik vind mezelf niet meer mooi en vind dat best moeilijk. Ik hoop dan ook ooit een moment te hebben dat ik even kordaat als toen ik stopte met roken kan beginnen met minder te eten of zo.
    Maar
    Ook al vind ik dat heel erg en heb ik daar best wel wat last van, toch ben ik niet ongelukkig. Mijn leven bestaat uit meer dan alleen mijn uiterlijk en mijn gewicht. En dat compenseert dat toch genoeg om mezelf over het algemeen een gelukkig mens te kunnen noemen.

    1. Dat laatste wat je schrijft vind ik zo waar en dat bedoelde ik ook met mijn blog. Factoren zoals medicatie, stoppen met roken en hormonen kunnen volgens mij heel zeker invloed hebben op je gewicht. Jammer genoeg heb je dat niet altijd in de hand of te kiezen…
      Ik vind het ontzettend knap dat je al zolang bent gestopt met roken en ik vind jou wel mooi 🙂

    1. Ja daar heb je gelijk in, maar gelukkig heb ik nog een prima BMI. Dus niks aan de hand.
      Dat van mijn hond was een beetje met een knipoog bedoelt, maar eerlijk… ze is ook gewoon lui haha. Bovendien heeft onze hond een hele grote tuin om in rond te razen en daarom hoeft ze zeker niet persé elke dag te wandelen, maar het zou zeker geen kwaad kunnen natuurlijk…

  2. Dat afvallen op zich vind ik niet zo moeilijk, het afgevallen gewicht behouden daarentegen…
    Ik heb reeds verschillende keren bewezen dat ik kan afvallen, telkens met hulp van een diëtiste. De voorbije jaren echter kwamen er echter heel veel kilo’s bij, ook omwille van een paar moeilijke jaren, onregelmatige werkuren… maar vooral omdat ik te veel en verkeerd at.
    Een groot half jaar geleden kreeg ik de knop terug omgedraaid. Afspraak gemaakt bij een (andere) diëtiste en er voor gaan. Deze diëtiste houdt rekening met mijn dagelijks stukje chocolade 😉 en begeleidt me zeer goed. Ik ga 1x per maand bij haar langs, krijg veel tips, lekkere recepten en aanmoedigingen. Momenteel 8 kilo minder. Het gaat traag, maar wat er af is, blijft er af.
    Onze kinderen zijn het huis uit, wat het wel makkelijker maakt om vanalles níet in huis te halen. Ik ben ook gestopt met mijn job, wat brengt dat er terug op regelmatige uren wordt gegeten. Kleine wandelingetjes met de hond, 2x per week met een vriendin een wandeling van een paar kilometer, dat geeft ons ook de gelegenheid om bij te praten. En sinds kort 2x per week naar de rugrevalidatie, goed voor mijn rug én voor mijn conditie.
    Ik wil niet mager worden, wel minder zwaar zijn en vooral me terug goed voelen in mijn vel.

    1. Je goed voelen is inderdaad het belangrijkste en niet persé mager willen worden. Daar ben ik het volledig mee eens!
      Ik kan me voorstellen dat het makkelijker is als de kinderen uit huis zijn. Dat is hier bij mij vooral het struikelpunt. Vaak heb ik ongezondere dingen in huis die ik zelf niet snel zou kopen (zoals Nutella bijvoorbeeld), maar die de kinderen echt willen hebben. En als het dan in huis is, is het ook moeilijker om er van af te blijven.
      Knap van jou hoor, die 8 kilo minder!

  3. zo herkenbaar! Vroeger at mijn jongste (nu 17) echt alles en tegenwoordig wil ze vooral lasagna en zo. Omdat de oudste op kamers zit heb ik natuurlijk geen zin om eten te koken dat toch blijft staan. Gevolg; jongste krijgt meestal haar zin. Het laatste half jaar heb ik allerlei diëten geprobeerd. Soms viel ik wat af maar dat kwam er meteen weer bij. Vaak zijn die diëten best eenzijdig, dus 1 januari heb ik besloten om even te stoppen met diëten en mijn lichaam even goed te voeden. Ik eet wanneer ik trek heb, maar bij alles wat ik dus nu eet, vraag ik mij af of daar stoffen in zitten waar mijn lichaam iets aan heeft. En ongelooflijk maar waar, ik ben sinds 1 januari 3,8 kilo kwijt… Het kan dus wel na de 40! Binnenkort, als dit spontane afvallen gestopt is, ga ik er ook een blog over schrijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge