Dit is zo leuk aan het hebben van een puber(dochter)!

Pubers… ik kan er bladzijden over vol schrijven! Over hoe irritant ze kunnen zijn, hun brutale mond, hun eigenwijsheid, de pukkels, de deodorants en droogshampoos die niet aan te slepen zijn, hun eeuwige leugentjes om bestwil, en natuurlijk weten zij alles sowieso beter… moet ik nog doorgaan?

Kleine kinderen wil je soms ‘achter het behang plakken’, maar geloof me, grote kinderen wil je ook wel eens op een raket naar de maan schieten. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase. Het is een fase. HET IS EEN FASE! Dat zeggen vriendinnen me toch tenminste, ooit keert de rust weer terug. Dit is ook effectief zo heb ik gemerkt bij mijn zoon van achttien. Op een gegeven moment komen ze echt wel in rustiger vaarwater terecht. Het is een noodzakelijke fase in hun ontwikkeling trouwens, en eigenlijk moeten we dus gewoon blij zijn dat ze hun grenzen aftasten en ons soms het bloed vanonder de nagels halen.

Je merkt zo duidelijk op die leeftijd dat ze hun eigen ik aan het ontwikkelen zijn en de grenzen van de vrijheid steeds meer willen verkennen. Dat ze af en toe in de knoop liggen met zichzelf en een storm aan hormonen in hun lijf moeten ondergaan maakt het er allemaal niet makkelijker op. Het puberleven gaat niet altijd over rozen.

Het lijkt misschien alsof ik me heel negatief uitlaat over pubers, maar niets is minder waar! Ik vind het een voorrecht om naaste getuige te mogen zijn bij deze fase die mijn kinderen doormaken. Ook ben ik trots op hen en begrijp ik heel goed wat de pubertijd betekent (ik ben tenslotte zelf ooit een puber geweest, héééél lang geleden). Ik probeer de pubertijd niet als iets slechts te zien, maar als een fase die mee het fundament legt voor hun verdere leven.

Ze mogen gerust rebelleren of iets zots doen, zolang het maar binnen bepaalde grenzen valt. Zelfs als ze af en toe brutaal zijn tegen mij wil ik dit best door de vingers zien, zolang ze nadien maar tot bezinning komen en hun excuses aanbieden. Hun ‘horrormonen’ nemen het nu eenmaal af en toe van ze over, ocharme.

Met het bovenstaande bedoel ik niet dat je pubers zomaar moet los laten, neen, zeker niet! Grenzen stellen blijft op deze leeftijd zeer belangrijk, alleen moet je beseffen dat ze die grenzen niet altijd zullen respecteren. Pubers doen gewoon heel veel achter onze rug en dan zijn de ‘leugentjes om bestwil’ nooit ver weg… In mijn ogen blijft zelf het goede voorbeeld geven een goede zaak. Pubers zullen het nooit toegeven, maar ongemerkt nemen ze heel veel van hun ouders over!

Het is wel duidelijk dat je als pubermoeder niet altijd op een roze wolk vertoeft. Toch zijn er ook erg leuke kanten verbonden aan het hebben van een puber in huis. Ik maakte een lijstje van de dingen die me zo spontaan te binnen schieten. Enjoy! En onthoud: het is een fase.

De dingen die ik heerlijk vind aan mijn puberdochter:

  • Ze houdt erg van muziek en ontdekt nu ook de muziek waar ik vroeger veel van hield (en nu nog steeds trouwens). Jeugdsentiment voor mezelf gegarandeerd.
  • Ze weet erg goed wat ze wilt en stiekem ben ik daar heel trots op. Toegeven, het is soms lastig… maar het hebben van een sterke wil vind ik een goede karaktereigenschap.
  • Ze studeert aan de Kunsthumaniora (in de richting Audiovisuele Vorming) en maakt de prachtigste foto’s. Het is een zware richting en ze moet er hard  voor werken, maar ze heeft een doel voor de toekomst en daar wil ze echt voor gaan.
  • Ze is heel ‘open minded’ en dat kan ik uiteraard alleen maar toejuichen.
  • Ze heeft me de geneugten van het ‘kringloopshoppen’ leren kennen. Vroeger vond ik dit helemaal niets, tegenwoordig heb ik gemerkt dat er echt pareltjes in de Kringwinkel te scoren zijn.
  • Als ze mee gaat shoppen heb ik altijd een eerlijke criticaster bij me die me behoedt voor miskopen. Ze zegt haar ongezouten mening, altijd.
  • We delen soms (heel soms, want meestal vindt ze mijn kleren stom) schoenen, kleren en make up. Mijn kledingmaat is een beetje groter dan de hare, maar zij houdt van oversized.
  • Ze neemt me mee naar unieke locaties als ze een foto opdracht heeft. Ze durft de dingen vanuit een ander perspectief te bekijken en heeft altijd een creatieve blik.
  • Ze houdt me jong, ook al vindt ze me oud 😉
  • Doordat zij zo’n open blik heeft op de dingen, dwingt ze me soms om uit mijn ‘comfortzone’ te komen, en dat is helemaal niet slecht.
  • Ze denkt vaak dat ze alles alleen kan, maar stiekem heeft ze me ook nog nodig… en ja, ik ga niet ontkennen dat ik dat fijn vind.

 

 

 

 

It's only fair to share...Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

4 gedachten over “Dit is zo leuk aan het hebben van een puber(dochter)!”

  1. Heel, heel herkenbaar. Zeker waar het mijn oudste betreft (18). Beetje uitgepuberd, maar gedurende haar pubertijd ook zeker niet heel veel trammelant gehad. De heerlijkste gesprekken voer ik met haar. Keitrots ben ik op die meid.
    Keitrots ben ik ook op mijn jongste van bijna 13. Zij is beginnend puber en ik schat zo in dat dat een wat heftigere tijd gaat worden. Maar ook zij is een heerlijk kind en ik vind het een voorrecht om met haar de komende jaren in te mogen gaan.

  2. Er zitten heel veel leuek kanten aan ja. Ze worden echte mensen, met hun eigen interesses, sterkten en zwaktes. Zeker zo’n open kind, dat is top. Geniet en leer van elkaar 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge