Dit vind ik een nadeel aan een aanzienlijk leeftijdsverschil tussen je kinderen

Tussen onze kinderen zit er een behoorlijk leeftijdsverschil. De twee oudsten (bijna 19 & 15) schelen ‘maar’ vier jaar. Dit vind ik een relatief klein leeftijdsverschil, alhoewel ik me zeker kan voorstellen dat anderen dit heel anders ervaren. Welk leeftijdsverschil er zit tussen je kinderen kan je bovendien niet altijd kiezen natuurlijk.

Een verschil van meer dan 11 jaar

De jongste telg in ons gezin is maar liefst 7,5 jaar jonger dan onze dochter en scheelt 11,5 jaar met onze oudste zoon. Dit vind ik wel een groot leeftijdsverschil.

Over de voor- en nadelen van een groot leeftijdsverschil tussen de kinderen schreef ik ooit al dit artikel. Eén specifiek nadeel speelt ons de laatste tijd toch wat parten. Hier wil ik het in dit artikel over hebben.

Lawaai en drukte/examens

Wij hebben een vrij ‘druk’ gezin. Je hebt van die gezinnen waar je binnenkomt en het altijd opgeruimd en stil is. Bij ons is er vaak lawaai en ook het huis is zeker niet ten alle tijde spik en span. Je mag gerust zeggen dat er geleefd wordt in ons huis. Als je op een ‘verkeerd’ moment binnenkomt kan het best zijn dat de eettafel vol schoolboeken ligt, de vloer bezaaid met speelgoed (ja, onze zevenjarige kan er nog wat van) en de wasmanden klaar staan om gestreken te worden.

Dat er wat rommel is vind niemand een probleem, maar dat het hier vaak lawaaierig is stoort onze oudste zoon de laatste tijd meer en meer. Hij zit namelijk in het hoger onderwijs en moet best veel studeren. De afgelopen examenperiode gaf hij echt te kennen dat de drukte hier in huis nefast is voor zijn concentratie. Ik kan dat goed begrijpen. Als er (te) veel lawaai is om me heen slaag ik er ook niet in om een fatsoenlijk blog te typen.

Het lawaai en de drukte worden vooral veroorzaakt door onze jongste zoon. Als hij aan het spelen is komt daar lawaai aan te pas (wat absoluut niet abnormaal is natuurlijk). Ik denk niet dat hij drukker is dan een gemiddeld kind, maar het lawaai valt gewoon meer op in de examenperiode. Er hangt hier dan een beetje een gespannen sfeer en dat voelt hij ook aan natuurlijk. Ik probeer in deze periode  zoveel mogelijk met hem naar buiten te gaan, zodat hij daar zijn energie wat kwijt kan. Maar echt een oplossing is dat ook niet.

Zelfde leeftijd, zelfde ontwikkelingsfase

Ik denk dat wanneer je kinderen ongeveer dezelfde leeftijd hebben het makkelijker is op dit gebied. Ze zitten dan min of meer samen in de kleutertijd, basisschoolleeftijd, middelbare schoolperiode en daarna verder studeren of werken. Hier zit de jongste in het eerste leerjaar van de lagere school en de oudste in het eerste jaar van het hoger onderwijs. Dit is een gigantisch verschil. We hebben hier nooit veel last van gehad, maar in de afgelopen examenperiode gaf het me toch veel stress om de jongste ‘kalm te houden’, zodat de oudste rustig kon studeren.

Het probleem is dat onze oudste zoon zijn kamer op de benedenverdieping heeft, vlak bij de woonkamer en de keuken. Dit zijn natuurlijk de kamers waar het meest geleefd wordt in huis. Jammer genoeg hebben we geen ‘rustige’ kamer over waar onze zoon kan studeren, en de kinderen van kamer laten wisselen is ook geen optie.

Op kot dan maar?

Onze zoon gaf te kennen dat hij volgend jaar liever ‘op kot’ zou gaan, maar ik betwijfel of het daar rustiger gaat zijn. Mijn dochter heeft veel minder last van rumoer als ze moet studeren. Zij kan zelfs studeren met luide muziek in haar koptelefoon. Het helpt haar om zich te concentreren, zegt ze. Ik kan me dit bijna niet voorstellen. Ik houd van stilte om me heen als ik moet werken.

Blijkbaar is dit voor iedereen anders. Hoe dan ook ben ik blij dat de examenperiode nu (voor even) voorbij is. Ik ben ook blij dat ik zelf geen examens meer moet afleggen. Ik vond dit zo’n stresserende periode vroeger, en soms kan ik nog plots wakker worden uit een droom en denken dat ik examens heb. Pfff… als ik dan even in mijn ogen wrijf besef ik gelukkig dat het maar een nare droom was.

Op het gebied van studeren vind ik het leeftijdsverschil tussen mijn kinderen niet echt altijd makkelijk. Anderzijds biedt het wel het grote voordeel dat ze nooit tegelijkertijd in het hoger onderwijs zullen zitten. Zoals jullie weten is studeren een kostelijke zaak en dan is het wel fijn dat de kosten wat gespreid worden op deze manier. Elk nadeel heeft zijn voordeel zullen we maar zeggen.

Maar bovenal: ondanks het grote leeftijdsverschil zijn we hier allemaal gek op ons ‘nakomertje’ en wordt hij op handen gedragen door zijn grote broer en zus 🙂

It's only fair to share...Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

2 gedachten over “Dit vind ik een nadeel aan een aanzienlijk leeftijdsverschil tussen je kinderen”

  1. We leren in een gezin om rekening te houden met elkaar, maar ik begrijp je probleem. Wij moeders willen dat ook altijd oplossen. Maar je oudste zoon zal beter moeten plannen en overleggen. Dat heb ik mijn zoon van 19 die studeert en thuis woont ook uitgelegd. Op het moment dat je last hebt van een ander, je aan die ander stoort is het al te laat voor overleg. Tevoren aangeven welke periodes, dagen, dagdelen belangrijk voor je zijn en samen kijken of daar wat aan te doen valt.
    Er zijn trouwens koptelefoons die omgevingsgeluiden wegfilteren (bijv. van Bose). Ze zijn redelijk prijzig, maar op kamers wonen is duurder 😉
    Wanneer je op kamers woont is er niemand die voor je zorgt en zal er overlast te over zijn. Mogelijk is het ook een manier van je oudste zoon om aan te geven dat hij overweegt op kamers te gaan.
    Ageeth Mooij onlangs geplaatst…paper loveMy Profile

    1. Ja, daar heb je een punt, en bedankt om mee te denken 🙂
      Ik denk dat overleg zeker nuttig kan zijn, maar ik weet niet direct hoe ik het -met overleg- zou moeten oplossen. Er zijn frequente periodes van examens en studeren, en de jongste is gewoon nog te klein om te beseffen dat hij dan stil moet zijn. Altijd uit huis gaan met de kleinste zie ik niet zitten.
      Het is hier de regel: het eerste jaar van verder studeren: niet op kot (indien mogelijk qua afstand natuurlijk), de volgende jaren wel, indien gewenst. Het is een kostelijke zaak inderdaad, maar uiteraard wil ik mijn zoon alle kansen bieden op een goede studieloopbaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge