Wat een verkeersagressie!

verkeersagressie

Ja, ik rijd met een klein autootje.

Ja, dat autootje is (knal)groen.

Ja, ik ben een vrouw.

Ja, ik ben blond.

En ja, ik houd me (bijna altijd) aan de snelheid.

Verkeersagressie

Waarom zeg ik dit allemaal? Omdat ik heel vaak te maken krijg met mensen die niet zo aardig zijn tegen mij op de weg. Het ergert hen dat ik niet hard genoeg rijd (hoewel ik me gewoon aan de snelheidslimiet houd, niet meer, maar ook niet minder). Het feit dat ik een vrouw ben en in een klein groen autootje rijd, lijkt absoluut geen respect af te dwingen bij sommige weggebruikers. Ze zien het als een vrijgeleide om te flitsen met hun lichten of gemene handgebaren (je weet wel, die welbekende middelvinger) naar mij te maken. Een opgestoken vuist heb ik ook al meermaals op mij gericht gehad. Vreemd genoeg zijn het meestal geen jonge mensen, maar eerder heren op leeftijd die zich zo laten gaan. Vraag me niet waarom…

Slechte chauffeur?

Ik ben heus geen slechte chauffeur -als ik dat van mezelf mag zeggen- alleen ben ik verre van een snelheidsduivel. En dat ergert de mensen, zeker als ze het druk hebben… Ze moesten maar eens een minuutje later aankomen op hun bestemming!

Mijn man rijdt met een zwarte auto van Duitse makelij. Een grotere auto dan de mijne. Hij heeft zelden of nooit last van zulke individuen, zelfs niet als hij (te) traag rijdt. Een grotere auto en het feit dat hij een man is lijkt meer respect af te dwingen. Of is mijn redenering te kort door de bocht?

Het voorval

Toch maakte hij  het volgende mee:

Enkele dagen geleden zat mijn man met mijn oudste zoon (19 jaar) in de auto. Hij draaide een ringweg op, in de verte kwam er een andere auto aan. Die andere auto werd op geen enkele manier gehinderd en moest ook niet remmen om mijn man te laten invoegen. Geen probleem dus, zou je zeggen.

Helaas zag deze andere chauffeur het anders. Hij kwam heel kort achter mijn man aanrijden en maakte onbeleefde handgebaren (ja, daar hebben we de middelvinger weer). Mijn man en zoon besteden hier verder geen aandacht aan. Dat doe ik zelf ook nooit. Alhoewel… soms durf ik wel eens vriendelijk wuiven naar van die verkeersagressors, daar worden ze wild van.

De man bleef maar doorgaan… ondanks dat hij geen aandacht kreeg. Mijn man en zoon reden gewoon verder en stopten op de parking van de Lidl om boodschappen te doen.

Je raadt het al waarschijnlijk… de man volgde hen tot in de Lidl!

De scheldtirade

Nog steeds negeerden mijn man en zoon deze vreemde kwibus en liepen rustig door de winkel. De man hield zich vervolgens even gedeisd, maar dook toen plots terug op. Hij begon hen uit te schelden in de volle winkel. Hij zei dat zijn broer bij de politie werkt en dat hij de nummerplaat ging doorgeven (ja, nu zijn we bang). Hij riep ook naar mijn man dat hij een wegpiraat was en een regelrecht gevaar op de weg (nochtans had hij geen enkele verkeersovertreding begaan). Verder slingerde hij nog verscheidene andere verwensingen naar het hoofd van mijn man, maar hij raaskalde zo dat hij amper verstaanbaar was.

Intussen stonden er een hoop verbaasde mensen het schouwspel gade te slaan. Toen de man weer iets riep over ‘een gevaar op de weg’, zei mijn zoon: ‘Misschien bent u, met uw psychische gesteldheid, zelf een gevaar op de weg meneer’. Dit was de enige reactie die ze uiteindelijk gegeven hebben.

De man droop vervolgens af en verdween in het niets. Toen mijn man en zoon de winkel verlieten stond de auto van de man nog op de parking, maar was hij in geen velden of wegen te bekennen.

Bizar

Ik vind dit best een bizar voorval, en ook wel een beetje eng. Het feit dat die man hen volgde tot in de winkel is toch al redelijk verregaand.

Mijn man en zoon vonden het vooral hilarisch en zagen de humor er wel van in. Maar eigenlijk was dit helemaal niet om mee te lachen… Autorijden is een serieuze zaak en vind het best gevaarlijk dat zo’n individu zich in de wagen op de openbare weg begeeft. Hopelijk komen we hem nooit meer tegen!

Waren jullie al eens getuige of het slachtoffer van verkeersagressie?

 

 

 

It's only fair to share...Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

7 gedachten over “Wat een verkeersagressie!”

  1. Wat erg!!!! je verhaal doet me denken aan een situatie die ik heb meegemaakt toen ik zwanger was 8j geleden van mijn 1ste… Ik reed op een baan van 70Km, waar ikzelf iets van 65-70 reed, plots loopt er een poes naar onze wielen, had ik uitgeweken hadden we zelf het leven gelaten. ik kon op die baan ook niet stoppen,want er reed een andere auto in mijn rug…en er was ook geen plaats of mogelijkheid om uit te stappen en te gaan kijken naar het dier die ik echt per ongeluk had aangereden. ik was volledig overstuur… een dier aanrijden…neeeeee!!! mijn man kalmeert me en zegt:’rij door tot waar we uit de wagen kunnen, en je even kan bekomen’ zogezegd zogedaan…ik rij door en kan pas na een goeie 6-tal km’s stoppen en uitstappen, maarrrrrrr die auto die toen al in mijn rug reed had ons gevolgd, ik had het al door want tijdens de rit kwam die auto akelig dichterbij, met zwaaiende handen,woeste blik enz. Op het moment dat ik en mijn man uitstappen stopt die andere auto mét gierende banden naast ons…een vrouw RAZEND/WOEST begint ons daar uit te schelden voor dierenmoordenaar (ik had toen zelf 3 poezen) verweet mij van “dikke vette koe”(ik was zwanger aub)en nog vanalles,maar dat ben ik vergeten. Echt vreselijk!!!! Alsof ik dat dier opzettelijk zou doodrijden… erg erg erg!!! bepaalde mensen moeten ze aan een psychische test onderwerpen voor ze de baan op mogen vind ik persoonlijk… velen zijn gestoord achter het stuur.
    liefs floor

    1. Wat vreselijk zeg, alsof je met opzet een dier zou doodrijden.

      Ik heb zelf, jaren geleden, ooit ook eens een kat (denk ik) doodgereden. Ik kon ook onmogelijk nog remmen of stoppen. Het was trouwens pikdonker toen, en ik reed op een soort expresweg. Ik ben er heel lang niet goed van geweest.

      Totaal ongepast dat die vrouw zo reageerde op jou en je dan nog uitschelden ook. Sommige mensen zijn inderdaad niet bekwaam om op de weg te komen;

  2. Ik heb pas geleden voor het eerst meegemaakt dat iemand het nodig vond om voor mij te stoppen en met stoom uit de oren en speekselvlokken uit zijn mond, mij aan te spreken op mijn rijgedrag. En dat terwijl hij de verkeershufter was (= lang verhaal kort). Ik weet zeker dat hij een manspersoon of uit de auto getrokken had of door het geopende raam flink had geslagen. Een indrukwekkende ervaring, die mij (onterecht) deed twijfelen aan mijn rijgedrag.

    1. Oh jee! Niet normaal zoiets! Ik zou in mijn broek doen van de schrik, denk ik.
      Ja, er zijn tegenwoordig heel wat hufters op de baan blijkbaar.

      Maar zelfs als iemand per ongeluk een verkeerd manoeuvre zou doen geeft dat nog niet het recht om zo te reageren. Ik geef grif toe dat ik af en toe wel eens een ‘foutje’ maak in het verkeer (wie niet) en als je dan ziet hoe sommigen hierop reageren… Dat moeten wel heel gefrustreerde mensen zijn, denk ik dan maar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge